Proxy-Variabelen an GNU-Make-Rezepter exportéieren

make start den Downloader; den Downloader entscheet, wéi en Proxy benotzt gëtt. Fir GNU make exportéier d'Variabelen op Makefile-Niveau, wann all relevant Rezept se soll kréien:

export http_proxy := http://proxy.example:8080
export https_proxy := http://proxy.example:8080

fetch:
	curl --fail --output package.tar.gz https://downloads.example/package.tar.gz

D'Rezeptzeil fänkt mat engem Tab un. D'export-Direktive gehéieren zur Syntax vu make a ginn d'Wäerter an d'Ëmgebung vun de Befehl.

En Shell-Export op enger Rezeptzeil verschwënnt normalerweis virun der nächster Zeil, well GNU make fir all Zeil eng eege Shell startet. Fir ee Befehl benotz amplaz eng Shell-Zouweisung direkt bei deem Befehl:

fetch:
	http_proxy=http://proxy.example:8080 https_proxy=http://proxy.example:8080 curl --fail https://downloads.example/package.tar.gz

Benotz déi dokumentéiert Variabelnimm an de Proxy-Protokoll vum Downloader. Wann de Build en ëffentlechen HTTP-Endpunkt ka benotzen, wiel e Kandidat aus der HTTP-Proxy-Lëscht fir déi Ëmgebungswäerter. En ausféierbare Fichier, deen dës Variabele ignoréiert, brauch seng eege Proxy-Optioun. Et ass besser, Umeldungsdonnéeën iwwer d'Build-Ëmgebung ze liwweren, wéi se an de Makefile ze schreiwen.

Dës Exporte beaflossen d'Kandbefehl. Si änneren d'Ëmgebung vum Eltereterminal net, nodeems make fäerdeg ass.