make koyrir niðurhalsforritið; niðurhalsforritið velur, hvussu ein proxy verður brúktur. Til GNU make flytir tú variablarnar á Makefile-stigi, tá hvør viðkomandi uppskrift skal fáa tær:

export http_proxy := http://proxy.example:8080
export https_proxy := http://proxy.example:8080

fetch:
	curl --fail --output package.tar.gz https://downloads.example/package.tar.gz

Uppskriftarlinjan byrjar við einum tabulator. export-fyriskipanirnar hoyra til syntaksina hjá make og geva virðini inn í umhvørvið hjá boðunum.

Eitt shell export á eini uppskriftarlinju hvørvur vanliga fyri næstu linju, tí GNU make kallar eina serstaka shell fyri hvørja linju. Til eitt boð brúkar tú heldur eina shell-tillutan beinleiðis saman við tí boðnum:

fetch:
	http_proxy=http://proxy.example:8080 https_proxy=http://proxy.example:8080 curl --fail https://downloads.example/package.tar.gz

Brúka skjalfestar variabelnøvn og proxy-protokoll niðurhalsforritsins. Um byggingin kann brúka eitt alment HTTP-endapunkt, vel eitt evni úr HTTP-proxy-listanum til tey umhvørvisvirðini. Ein koyrandi fíla, sum ikki vendir sær um hesar variablarnar, hevur tørv á sínum egna proxy-vali. Betri er at geva skírskotningar gjøgnum byggingarumhvørvið enn at skriva tær í Makefile.

Hesar flytingar ávirka undirboð. Tær broytur ikki umhvørvið hjá foreldraterminalinum eftir at make er liðugt.

Skyldar greinar