Azure Key Vault .NET: ρυθμίσεις διαμεσολαβητή για μυστικά και αιτήματα διακριτικών

Αναθέστε το ίδιο μεταφορικό μέσο Azure Core στα SecretClientOptions και ClientSecretCredentialOptions πριν ξεκινήσετε οποιαδήποτε από τις δύο διαδρομές αιτημάτων.

var handler = new System.Net.Http.HttpClientHandler
{
    UseProxy = true,
    Proxy = new System.Net.WebProxy(
        "http://proxy.example.net:8080")
};

var transport = new Azure.Core.Pipeline.HttpClientTransport(handler);

var credential = new Azure.Identity.ClientSecretCredential(
    tenantId, clientId, clientSecret,
    new Azure.Identity.ClientSecretCredentialOptions
    {
        Transport = transport
    });

var vault = new Azure.Security.KeyVault.Secrets.SecretClient(
    new Uri(vaultUrl),
    credential,
    new Azure.Security.KeyVault.Secrets.SecretClientOptions
    {
        Transport = transport
    });

Χρησιμοποιήστε τα πραγματικά vaultUrl, tenantId, clientId και clientSecret της εφαρμογής. Οι δύο αναθέσεις Transport = transport είναι σκόπιμες: η μία δρομολογεί την απόκτηση διακριτικού και η άλλη τα αιτήματα μυστικών του Key Vault.

Κρατήστε το vaultUrl ως το πραγματικό τελικό σημείο του θησαυροφυλακίου. Το WebProxy του χειριστή κρατά τον μεσολαβητή· δημόσιοι υποψήφιοι HTTP είναι διαθέσιμοι στη λίστα διαμεσολαβητών HTTP όταν η πολιτική δικτύου του θησαυροφυλακίου επιτρέπει αυτή τη διαδρομή· ρυθμίστε το Credentials του πριν δημιουργήσετε τους πελάτες, αν το δίκτυο το απαιτεί.

Επαναχρησιμοποιήστε το μεταφορικό μέσο για το φόρτο εργασίας των πελατών και απελευθερώστε τους πόρους που κατέχετε κατά τον τερματισμό. Μια επιτυχημένη σύνδεση διαμεσολαβητή δημιουργεί διαδρομή, αλλά οι πολιτικές δικτύου και πρόσβασης του Key Vault εξακολουθούν να αποφασίζουν αν η εφαρμογή μπορεί να διαβάσει το μυστικό.

Σχετικά άρθρα