var handler = new System.Net.Http.HttpClientHandler
{
    UseProxy = true,
    Proxy = new System.Net.WebProxy(
        "http://proxy.example.net:8080")
};

var transport = new Azure.Core.Pipeline.HttpClientTransport(handler);

var credential = new Azure.Identity.ClientSecretCredential(
    tenantId, clientId, clientSecret,
    new Azure.Identity.ClientSecretCredentialOptions
    {
        Transport = transport
    });

var vault = new Azure.Security.KeyVault.Secrets.SecretClient(
    new Uri(vaultUrl),
    credential,
    new Azure.Security.KeyVault.Secrets.SecretClientOptions
    {
        Transport = transport
    });

යෙදුමේ සැබෑ vaultUrl, tenantId, clientId සහ clientSecret භාවිත කරන්න. Transport = transport පැවරුම් දෙකම හිතාමතා කර ඇත: එකක් ටෝකන් ලබා ගැනීමද අනෙක Key Vault රහස් ඉල්ලීම්ද මාර්ගගත කරයි.

vaultUrl සැබෑ බහාලුම් අන්ත ලක්ෂ්‍යය ලෙස තබා ගන්න. හසුරුවන්නාගේ WebProxy මැදිහත්කරු රඳවා ගනී; බහාලුමේ ජාල ප්‍රතිපත්තිය එම මාර්ගයට අවසර දෙන විට HTTP ප්‍රොක්සි ලැයිස්තුවේ පොදු HTTP අපේක්ෂකයින් ලබා ගත හැක; ජාලයට අවශ්‍ය නම් සේවාලාභීන් සෑදීමට පෙර එහි Credentials වින්‍යාස කරන්න.

සේවාලාභීන්ගේ කාර්ය භාරය සඳහා ප්‍රවාහය නැවත භාවිත කර වසා දැමීමේදී අයිති සම්පත් නිදහස් කරන්න. සාර්ථක ප්‍රොක්සි සම්බන්ධතාවයක් මාර්ගයක් ස්ථාපිත කරයි, නමුත් යෙදුමට රහස කියවිය හැකිද යන්න තවමත් Key Vault හි ජාල සහ ප්‍රවේශ ප්‍රතිපත්ති තීරණය කරයි.

අදාළ ලිපි