var handler = new System.Net.Http.HttpClientHandler
{
    UseProxy = true,
    Proxy = new System.Net.WebProxy(
        "http://proxy.example.net:8080")
};

var transport = new Azure.Core.Pipeline.HttpClientTransport(handler);

var credential = new Azure.Identity.ClientSecretCredential(
    tenantId, clientId, clientSecret,
    new Azure.Identity.ClientSecretCredentialOptions
    {
        Transport = transport
    });

var vault = new Azure.Security.KeyVault.Secrets.SecretClient(
    new Uri(vaultUrl),
    credential,
    new Azure.Security.KeyVault.Secrets.SecretClientOptions
    {
        Transport = transport
    });

Brûk de echte vaultUrl, tenantId, clientId en clientSecret fan 'e applikaasje. De twa Transport = transport-tawizings binne bewust: ien rjochtet it tokenkrijen en de oare de Key Vault-geheimfersiken.

Hâld vaultUrl as it echte einpunt fan 'e klús. De WebProxy fan 'e handler hâldt de tuskenpersoan; iepenbiere HTTP-kandidaten binne beskikber yn 'e HTTP-proxylist as it netwurkbelied fan 'e klús dy rûte tastiet; konfigurearje syn Credentials foardat de kliïnten oanmakke wurde as it netwurk se ferget.

Brûk it ferfier opnij foar de wurklêst fan 'e kliïnten en meitsje eigen boarnen frij by it ôfsluten. In slagge proxyferbining makket in rûte, mar netwurk- en tagongsbelied fan Key Vault beslút noch altyd oft de applikaasje it geheim lêze mei.

Relatearre artikelen