var handler = new System.Net.Http.HttpClientHandler
{
    UseProxy = true,
    Proxy = new System.Net.WebProxy(
        "http://proxy.example.net:8080")
};

var transport = new Azure.Core.Pipeline.HttpClientTransport(handler);

var credential = new Azure.Identity.ClientSecretCredential(
    tenantId, clientId, clientSecret,
    new Azure.Identity.ClientSecretCredentialOptions
    {
        Transport = transport
    });

var vault = new Azure.Security.KeyVault.Secrets.SecretClient(
    new Uri(vaultUrl),
    credential,
    new Azure.Security.KeyVault.Secrets.SecretClientOptions
    {
        Transport = transport
    });

Përdorni vaultUrl, tenantId, clientId dhe clientSecret e vërteta të aplikacionit. Dy caktimet Transport = transport janë të qëllimshme: njëri drejton marrjen e token-it dhe tjetri kërkesat për sekrete të Key Vault.

Mbajeni vaultUrl si pikën e vërtetë fundore të kasafortës. WebProxy i trajtuesit mban ndërmjetësin; kandidatë publikë HTTP ofrohen në listën e proxy-ve HTTP kur politika e rrjetit të kasafortës lejon atë rrugë; konfiguroni Credentials e tij përpara se të ndërtohen klientët nëse rrjeti i kërkon.

Ripërdorni transportin për ngarkesën e klientëve dhe lironi burimet e zotëruara gjatë mbylljes. Një lidhje proxy e suksesshme vendos një rrugë, por politikat e rrjetit dhe të aksesit të Key Vault vazhdojnë të vendosin nëse aplikacioni mund ta lexojë sekretin.

Artikuj të ngjashëm