var handler = new System.Net.Http.HttpClientHandler
{
    UseProxy = true,
    Proxy = new System.Net.WebProxy(
        "http://proxy.example.net:8080")
};

var transport = new Azure.Core.Pipeline.HttpClientTransport(handler);

var credential = new Azure.Identity.ClientSecretCredential(
    tenantId, clientId, clientSecret,
    new Azure.Identity.ClientSecretCredentialOptions
    {
        Transport = transport
    });

var vault = new Azure.Security.KeyVault.Secrets.SecretClient(
    new Uri(vaultUrl),
    credential,
    new Azure.Security.KeyVault.Secrets.SecretClientOptions
    {
        Transport = transport
    });

Uygulamanın gerçek vaultUrl, tenantId, clientId ve clientSecret değerlerini kullanın. İki Transport = transport ataması bilinçlidir: biri belirteç alımını, diğeri Key Vault gizli değer isteklerini yönlendirir.

vaultUrl değerini kasasının gerçek uç noktası olarak koruyun. İşleyicinin WebProxy öğesi aracıyı tutar; kasanın ağ ilkesi bu rotaya izin verdiğinde HTTP proxy listesinde genel HTTP adayları bulunur; ağ gerektiriyorsa istemcileri oluşturmadan önce Credentials ayarını yapılandırın.

Taşıyıcıyı istemcilerin iş yükü için yeniden kullanın ve kapatma sırasında sahip olunan kaynakları serbest bırakın. Başarılı bir proxy bağlantısı bir rota kurar, ancak uygulamanın gizli değeri okuyup okuyamayacağına Key Vault'un ağ ve erişim ilkeleri hâlâ karar verir.

İlgili makaleler