var handler = new System.Net.Http.HttpClientHandler
{
    UseProxy = true,
    Proxy = new System.Net.WebProxy(
        "http://proxy.example.net:8080")
};

var transport = new Azure.Core.Pipeline.HttpClientTransport(handler);

var credential = new Azure.Identity.ClientSecretCredential(
    tenantId, clientId, clientSecret,
    new Azure.Identity.ClientSecretCredentialOptions
    {
        Transport = transport
    });

var vault = new Azure.Security.KeyVault.Secrets.SecretClient(
    new Uri(vaultUrl),
    credential,
    new Azure.Security.KeyVault.Secrets.SecretClientOptions
    {
        Transport = transport
    });

ਐਪਲੀਕੇਸ਼ਨ ਦੇ ਅਸਲੀ vaultUrl, tenantId, clientId ਅਤੇ clientSecret ਵਰਤੋ। ਦੋ Transport = transport ਅਸਾਈਨਮੈਂਟ ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਹਨ: ਇੱਕ ਟੋਕਨ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਅਤੇ ਦੂਜਾ Key Vault ਭੇਦ ਬੇਨਤੀਆਂ ਨੂੰ ਰੂਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।

vaultUrl ਨੂੰ ਅਸਲੀ ਵਾਲਟ ਐਂਡਪੌਇੰਟ ਰੱਖੋ। ਹੈਂਡਲਰ ਦਾ WebProxy ਵਿਚੋਲਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਵਾਲਟ ਦੀ ਨੈੱਟਵਰਕ ਨੀਤੀ ਉਸ ਮਾਰਗ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇਣ ਸਮੇਂ HTTP ਪ੍ਰੌਕਸੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਜਨਤਕ HTTP ਉਮੀਦਵਾਰ ਉਪਲਬਧ ਹਨ; ਜੇ ਨੈੱਟਵਰਕ ਲੋੜੀਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਕਲਾਇੰਟ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸ ਦੇ Credentials ਸੰਰਚਿਤ ਕਰੋ।

ਕਲਾਇੰਟਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਟਰਾਂਸਪੋਰਟ ਦੁਬਾਰਾ ਵਰਤੋ ਅਤੇ ਬੰਦ ਕਰਨ ਸਮੇਂ ਆਪਣੇ ਸਰੋਤ ਛੱਡ ਦਿਓ। ਸਫਲ ਪ੍ਰੌਕਸੀ ਕਨੈਕਸ਼ਨ ਇੱਕ ਮਾਰਗ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ Key Vault ਦੀਆਂ ਨੈੱਟਵਰਕ ਅਤੇ ਪਹੁੰਚ ਨੀਤੀਆਂ ਅਜੇ ਵੀ ਤੈਅ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਐਪਲੀਕੇਸ਼ਨ ਭੇਦ ਪੜ੍ਹ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।

ਸੰਬੰਧਿਤ ਲੇਖ