Azure Key Vault .NET: proxy-stillingar fyri loyndir og token-umbønir

Set sama Azure Core-flutning á SecretClientOptions og ClientSecretCredentialOptions, áðrenn onnin umbønarbraðurin byrjar.

var handler = new System.Net.Http.HttpClientHandler
{
    UseProxy = true,
    Proxy = new System.Net.WebProxy(
        "http://proxy.example.net:8080")
};

var transport = new Azure.Core.Pipeline.HttpClientTransport(handler);

var credential = new Azure.Identity.ClientSecretCredential(
    tenantId, clientId, clientSecret,
    new Azure.Identity.ClientSecretCredentialOptions
    {
        Transport = transport
    });

var vault = new Azure.Security.KeyVault.Secrets.SecretClient(
    new Uri(vaultUrl),
    credential,
    new Azure.Security.KeyVault.Secrets.SecretClientOptions
    {
        Transport = transport
    });

Brúka veruligu vaultUrl, tenantId, clientId og clientSecret hjá forritinum. Tær báðar Transport = transport-setningarnar eru viljandi: onnur stýrir token-innsavning og hin Key Vault-loyndarumbønir.

Halt vaultUrl sum veruliga endapunkt hjá hvelvinum. WebProxy hjá handteraranum heldur millumliðnum; almennir HTTP-møguleikar eru tøkir í HTTP-proxylistanum, tá netpolitikki hvelvins loyvir tí braðnum; still Credentials, áðrenn klientarnir verða gjørdir, um netið krevur tað.

Brúka flutningin aftur til arbeiðsbyrðu klientanna og slepp tínum tilfeingi, tá sløkt verður. Ein góð proxy-samband ger ein brað, men net- og atgongdarpolitikkur Key Vaults avgera framvegis, um forritið má lesa loyndina.

Skyldar greinar