faye-websocket తన Client కన్‌స్ట్రక్టర్‌పై proxy ఎంపికను అందిస్తుంది. కనెక్షన్ ప్రారంభమయ్యే ముందు దాన్ని పంపండి:

const WebSocket = require('faye-websocket');

const socket = new WebSocket.Client(
  'wss://service.example/socket',
  [],
  { proxy: { origin: 'http://proxy.example:8080' } },
);
socket.on('error', error => console.error(error.message));

మొదటి URL WebSocket సేవను గుర్తిస్తుంది. proxy.origin HTTP మధ్యవర్తిని గుర్తిస్తుంది. ప్రాక్సీ ఆధారాలు లేకుండా అనుమతించబడిన పబ్లిక్ WSS పరీక్ష కోసం, HTTP ప్రాక్సీ జాబితా ఆ మూలానికి చిరునామాలను అందిస్తుంది; నిజమైన WebSocket ముగింపు బిందువుకు ప్రాప్యతను ధృవీకరించండి. లైబ్రరీ originను అవసరమైన proxy ఎంపికగా నమోదు చేస్తుంది మరియు ప్రాక్సీ-నిర్దిష్ట హెడర్లు మరియు TLS కాన్ఫిగరేషన్‌ను కూడా మద్దతు ఇస్తుంది.

ఖాళీ శ్రేణి ఉపప్రోటోకాల్ జాబితా, ప్రాక్సీ జాబితా కాదు. సేవకు అవసరమైనప్పుడు అక్కడ అప్లికేషన్ ఉపప్రోటోకాల్ పేర్లను అందించండి.

ఇది కోడ్ సృష్టించిన Faye క్లయింట్‌ను కాన్ఫిగర్ చేస్తుంది. WebSocket మరొక SDK యాజమాన్యంలో ఉంటే, దాని కనెక్షన్ ఎంపికలను అందించడానికి SDK మద్దతు ఇచ్చే మార్గాన్ని ఉపయోగించండి. ఈ ప్రత్యేక సాకెట్‌ను సృష్టించడం SDK యొక్క ఇప్పటికే ఉన్న కనెక్షన్‌ను మార్చదు.

సంబంధిత వ్యాసాలు