faye-websocket ਆਪਣੇ Client ਕੰਸਟਰਕਟਰ ਉੱਤੇ proxy ਵਿਕਲਪ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਨੈਕਸ਼ਨ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਭੇਜੋ:

const WebSocket = require('faye-websocket');

const socket = new WebSocket.Client(
  'wss://service.example/socket',
  [],
  { proxy: { origin: 'http://proxy.example:8080' } },
);
socket.on('error', error => console.error(error.message));

ਪਹਿਲਾ URL WebSocket ਸੇਵਾ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। proxy.origin HTTP ਵਿਚੋਲੇ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰੌਕਸੀ ਪ੍ਰਮਾਣ-ਪੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਮਨਜ਼ੂਰਸ਼ੁਦਾ ਜਨਤਕ WSS ਟੈਸਟ ਲਈ, HTTP ਪ੍ਰੌਕਸੀ ਸੂਚੀ ਉਸ ਮੂਲ ਲਈ ਪਤੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਅਸਲ WebSocket ਐਂਡਪੌਇੰਟ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰੋ। ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ origin ਨੂੰ ਲਾਜ਼ਮੀ proxy ਵਿਕਲਪ ਵਜੋਂ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪ੍ਰੌਕਸੀ-ਖਾਸ ਹੈਡਰਾਂ ਅਤੇ TLS ਸੰਰਚਨਾ ਦਾ ਵੀ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਖਾਲੀ ਐਰੇ ਉਪ-ਪ੍ਰੋਟੋਕੋਲ ਸੂਚੀ ਹੈ, ਪ੍ਰੌਕਸੀ ਸੂਚੀ ਨਹੀਂ। ਸੇਵਾ ਨੂੰ ਲੋੜ ਹੋਣ 'ਤੇ ਉੱਥੇ ਐਪਲੀਕੇਸ਼ਨ ਉਪ-ਪ੍ਰੋਟੋਕੋਲ ਨਾਮ ਦਿਓ।

ਇਹ ਕੋਡ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਏ Faye ਕਲਾਇੰਟ ਨੂੰ ਸੰਰਚਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੇ WebSocket ਕਿਸੇ ਹੋਰ SDK ਦੀ ਮਲਕੀਅਤ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਦੇ ਕਨੈਕਸ਼ਨ ਵਿਕਲਪ ਦੇਣ ਲਈ SDK-ਸਮਰਥਿਤ ਰਾਹ ਵਰਤੋ। ਇਹ ਵੱਖਰਾ ਸਾਕਟ ਬਣਾਉਣਾ SDK ਦੇ ਮੌਜੂਦਾ ਕਨੈਕਸ਼ਨ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਬਦਲਦਾ।

ਸੰਬੰਧਿਤ ਲੇਖ