Klienci Faye WebSocket i opcja proxy.origin

Przekaż źródło serwera proxy HTTP w publicznych opcjach Client biblioteki faye-websocket podczas tworzenia wychodzącego połączenia WebSocket.

faye-websocket udostępnia opcję proxy w konstruktorze Client. Przekaż ją przed rozpoczęciem połączenia:

const WebSocket = require('faye-websocket');

const socket = new WebSocket.Client(
  'wss://service.example/socket',
  [],
  { proxy: { origin: 'http://proxy.example:8080' } },
);
socket.on('error', error => console.error(error.message));

Pierwszy URL identyfikuje usługę WebSocket. proxy.origin identyfikuje pośrednika HTTP. W przypadku dozwolonego publicznego testu WSS bez danych uwierzytelniających proxy lista proxy HTTP oferuje adresy dla tego źródła; sprawdź dostęp do rzeczywistego punktu końcowego WebSocket. Biblioteka dokumentuje origin jako wymaganą opcję proxy i obsługuje także nagłówki specyficzne dla proxy oraz konfigurację TLS.

Pusta tablica to lista podprotokołów, a nie lista proxy. Podaj tam nazwy podprotokołów aplikacji, gdy usługa ich wymaga.

To konfiguruje klienta Faye utworzonego przez kod. Jeśli WebSocket należy do innego SDK, użyj obsługiwanej przez SDK ścieżki do przekazania jego opcji połączenia. Utworzenie tego osobnego gniazda nie zmienia istniejącego połączenia SDK.

Powiązane artykuły