faye-websocket یک گزینه proxy در سازنده Client خود ارائه می‌دهد. آن را پیش از شروع اتصال قرار دهید:

const WebSocket = require('faye-websocket');

const socket = new WebSocket.Client(
  'wss://service.example/socket',
  [],
  { proxy: { origin: 'http://proxy.example:8080' } },
);
socket.on('error', error => console.error(error.message));

نشانی URL نخست سرویس WebSocket را مشخص می‌کند. proxy.origin واسطه HTTP را مشخص می‌کند. برای یک آزمون WSS عمومی مجاز بدون اعتبارنامه پروکسی، فهرست پروکسی HTTP نشانی‌هایی برای آن مبدأ ارائه می‌دهد؛ دسترسی به نقطه پایانی واقعی WebSocket را بررسی کنید. کتابخانه origin را به‌عنوان گزینه الزامی پروکسی مستند می‌کند و سرآیندهای مخصوص پروکسی و پیکربندی TLS را نیز پشتیبانی می‌کند.

آرایه خالی فهرست زیرپروتکل‌هاست، نه فهرست پروکسی. وقتی سرویس آن‌ها را می‌خواهد، نام‌های زیرپروتکل برنامه را همان‌جا وارد کنید.

این کلاینت Faye ساخته‌شده توسط کد را پیکربندی می‌کند. اگر WebSocket متعلق به SDK دیگری است، از مسیری که SDK پشتیبانی می‌کند برای ارائه گزینه‌های اتصال آن استفاده کنید. ساخت این سوکت جداگانه اتصال موجود SDK را تغییر نمی‌دهد.

مقالات مرتبط