Το faye-websocket εκθέτει μια επιλογή proxy στον κατασκευαστή Client. Περάστε την πριν ξεκινήσει η σύνδεση:

const WebSocket = require('faye-websocket');

const socket = new WebSocket.Client(
  'wss://service.example/socket',
  [],
  { proxy: { origin: 'http://proxy.example:8080' } },
);
socket.on('error', error => console.error(error.message));

Το πρώτο URL προσδιορίζει την υπηρεσία WebSocket. Το proxy.origin προσδιορίζει τον HTTP μεσολαβητή. Για μια επιτρεπόμενη δημόσια δοκιμή WSS χωρίς διαπιστευτήρια proxy, η λίστα HTTP proxy προσφέρει διευθύνσεις για αυτήν την προέλευση· επαληθεύστε την πρόσβαση στο πραγματικό τελικό σημείο WebSocket. Η βιβλιοθήκη τεκμηριώνει το origin ως την απαιτούμενη επιλογή proxy και υποστηρίζει επίσης κεφαλίδες ειδικές για proxy και ρύθμιση TLS.

Ο κενός πίνακας είναι η λίστα υποπρωτοκόλλων, όχι λίστα proxy. Δώστε εκεί ονόματα υποπρωτοκόλλων εφαρμογής όταν τα απαιτεί η υπηρεσία.

Αυτό ρυθμίζει τον πελάτη Faye που δημιουργεί ο κώδικας. Αν το WebSocket ανήκει σε άλλο SDK, χρησιμοποιήστε διαδρομή που υποστηρίζεται από το SDK για την παροχή των επιλογών σύνδεσής του. Η δημιουργία αυτού του ξεχωριστού socket δεν αλλάζει την υπάρχουσα σύνδεση του SDK.

Σχετικά άρθρα