Który IP dopuścić na serwerze proxy?
Dopuść źródło rzeczywiście widziane przez proxy. Prywatny adres LAN laptopa zwykle nie jest jego publicznym źródłem zdalnego połączenia.
Użyj adresu źródłowego, który proxy widzi w połączeniu przychodzącym. Adres Wi-Fi laptopa nie musi być tym adresem.
Na przykład laptop o prywatnym adresie 192.168.1.20 może dotrzeć do zdalnego proxy przez router NAT. Proxy zwykle widzi przetłumaczone źródło publiczne, więc reguła dla prywatnego adresu laptopa nie pasuje. Na prywatnej trasie, która go zachowuje, ten sam prywatny adres może być prawidłową regułą.
Potwierdź obserwację na wejściu proxy: sprawdź log połączeń lub dostępu, jeśli nim zarządzasz, albo użyj udokumentowanej metody usługi zarządzanej do ustalenia adresu klienta. Strona sprawdzania IP w przeglądarce to tylko kontekst, bo może używać innej trasy. Testuj rzeczywistą aplikację i drogę; inne proxy, VPN lub zmiana sieci mogą zmienić źródło.
Kilka urządzeń może współdzielić przetłumaczony adres. Reguła IP określa źródło sieciowe, nie pojedynczego użytkownika, więc zdecyduj też o uwierzytelnianiu. Gdy źródło się zmienia, zapewnij obsługiwaną aktualizację lub politykę uwierzytelniania zamiast otwierać usługę dla każdego adresu.
Stosując regułę, sprawdź jej pozycję i końcową domyślną odmowę w zainstalowanej wersji proxy, następnie przetestuj źródła dozwolone i zabronione. Na przykład kolejność dostępu w Squid może unieważnić późniejsze ograniczenie. Uprawnienia źródła i celu/portu pozostają osobne: poprawny adres klienta nie wymaga dopuszczenia każdego celu.