Gebruik die netwerkdiensnaam in macOS-volmagopdragte

en0 identifiseer 'n netwerktoestel. Wi-Fi is gewoonlik die naam van 'n gekonfigureerde netwerkdiens. 'n Volmagopdrag wat na 'n diensnaam vra, verwag laasgenoemde soort identifiseerder.

Begin met die name wat die masjien werklik het:

networksetup -listallnetworkservices

Gebruik die volledige diensnaam uit daardie uitvoer. Dit kan Wi-Fi wees, 'n beskrywende naam van 'n USB-adapter, of 'n naam wat iemand plaaslik toegewys het. 'n Gedeaktiveerde diens kan met 'n asterisk in die lys gemerk word; daardie merker is nie deel van die naam om te kopieer nie.

Vir 'n voorbeelddiens met die naam Office Ethernet lyk die stel van 'n HTTP-volmag so:

networksetup -setwebproxy "Office Ethernet" proxy.example.internal 8080

Die aanhalingstekens behou die spasie in die diensnaam. Die volmag-gasheernaam en -poort is afsonderlike argumente. Vervang dit met die werklike waardes; vir 'n toets wat openbare HTTP-eindpunte toelaat, verskaf die HTTP-volmaglys kandidate. Gebruik die regte wat die masjien se administrasiebeleid vereis.

Om daardie diens te stel konfigureer nie 'n ander diens bloot omdat albei internet kan bereik nie. 'n Mac met Ethernet en Wi-Fi gekoppel kan verskeie relevante konfigurasies hê. Kontroleer die diens wat die betrokke toepassing se verbinding dra voordat jy dieselfde verandering elders toepas.

Hou ook die protokolspesifieke instellings apart. 'n Webvolmag-instelling, 'n sekure-web-bestemmingvolmag, 'n SOCKS-volmag en 'n outomatiese PAC-URL is verskillende konfigurasie-inskrywings. Om die HTTP-inskrywing te verander bewys nie dat al die ander saam aan of af geskakel moet word nie.

Apple se ouer Remote Desktop-opdragverwysing onderskei reeds netwerkdienste in hierdie opdragte. Op die masjien wat bestuur word, gebruik networksetup -help om die beskikbare opsies te bevestig en verifieer dan die beoogde diens in Netwerkinstellings. 'n Toestelidentifiseerder uit 'n koppelvlaklys is nie 'n plaasvervanger vir die kies van daardie diens nie.