Używaj nazwy usługi sieciowej w poleceniach proxy macOS

en0 identyfikuje urządzenie sieciowe. Wi-Fi to zwykle nazwa skonfigurowanej usługi sieciowej. Polecenie proxy proszące o nazwę usługi oczekuje tego drugiego rodzaju identyfikatora.

Zacznij od nazw, które maszyna naprawdę ma:

networksetup -listallnetworkservices

Użyj pełnej nazwy usługi z tego wyniku. Może to być Wi-Fi, opisowa nazwa adaptera USB lub nazwa nadana lokalnie. Wyłączona usługa może być oznaczona gwiazdką na liście; ten znacznik nie jest częścią nazwy do skopiowania.

Dla przykładowej usługi o nazwie Office Ethernet ustawienie proxy HTTP wygląda tak:

networksetup -setwebproxy "Office Ethernet" proxy.example.internal 8080

Cudzysłowy zachowują spację w nazwie usługi. Nazwa hosta proxy i port to osobne argumenty. Zastąp je rzeczywistymi wartościami; do testu, który dopuszcza publiczne punkty końcowe HTTP, lista proxy HTTP dostarcza kandydatów. Użyj uprawnień wymaganych przez politykę administracyjną maszyny.

Ustawienie tej usługi nie konfiguruje innej usługi tylko dlatego, że obie mogą uzyskać dostęp do internetu. Mac z podłączonym Ethernetem i Wi-Fi może mieć kilka istotnych konfiguracji. Sprawdź usługę przenoszącą połączenie danej aplikacji, zanim zastosujesz tę samą zmianę gdzie indziej.

Ustawienia specyficzne dla protokołów również trzymaj osobno. Ustawienie proxy sieci web, proxy bezpiecznego celu sieci web, proxy SOCKS i automatyczny adres URL PAC to różne wpisy konfiguracji. Zmiana wpisu HTTP nie dowodzi, że wszystkie pozostałe należy włączyć lub wyłączyć razem.

Starsze odwołanie do poleceń Remote Desktop firmy Apple już rozróżnia usługi sieciowe w tych poleceniach. Na zarządzanej maszynie użyj networksetup -help, aby potwierdzić dostępne opcje, a następnie sprawdź zamierzoną usługę w ustawieniach sieci. Identyfikator urządzenia z listy interfejsów nie zastępuje wyboru tej usługi.