macOS proxy komutlarında ağ hizmeti adını kullanın

en0 bir ağ cihazını tanımlar. Wi-Fi genellikle yapılandırılmış bir ağ hizmetinin adıdır. Hizmet adı isteyen bir proxy komutu ikinci tür tanımlayıcıyı bekler.

Makinenin gerçekten sahip olduğu adlarla başlayın:

networksetup -listallnetworkservices

Bu çıktıdaki tam hizmet adını kullanın. Wi-Fi, bir USB adaptörünün tanımlayıcı adı veya yerel olarak atanmış bir ad olabilir. Devre dışı bir hizmet listede yıldızla işaretlenmiş olabilir; bu işaret kopyalanacak adın parçası değildir.

Office Ethernet adlı örnek bir hizmet için HTTP proxy ayarı şöyle görünür:

networksetup -setwebproxy "Office Ethernet" proxy.example.internal 8080

Tırnaklar hizmet adındaki boşluğu korur. Proxy ana bilgisayar adı ve bağlantı noktası ayrı argümanlardır. Bunları gerçek değerlerle değiştirin; genel HTTP uç noktalarına izin veren bir test için HTTP proxy listesi adaylar sunar. Makinenin yönetim ilkesinin gerektirdiği yetkileri kullanın.

Bu hizmeti ayarlamak, yalnızca ikisi de internete erişebildiği için başka bir hizmeti yapılandırmaz. Ethernet ve Wi-Fi bağlı bir Mac'te birden fazla ilgili yapılandırma olabilir. Aynı değişikliği başka yerde uygulamadan önce etkilenen uygulamanın bağlantısını taşıyan hizmeti kontrol edin.

Protokole özgü ayarları da ayrı tutun. Web proxy ayarı, güvenli web hedefi proxy'si, SOCKS proxy ve otomatik PAC URL farklı yapılandırma girişleridir. HTTP girişini değiştirmek, diğerlerinin tümünün birlikte açılması veya kapatılması gerektiğini kanıtlamaz.

Apple'ın daha eski Remote Desktop komut başvurusu bu komutlarda ağ hizmetlerini zaten ayırt eder. Yönetilen makinede networksetup -help kullanarak kullanılabilir seçenekleri doğrulayın ve ardından Ağ ayarlarında amaçlanan hizmeti doğrulayın. Arayüz listesinden alınan bir cihaz tanımlayıcısı, o hizmeti seçmenin yerine geçmez.